Dierenkliniek Duivendrecht

Larisa Toepoel – Paraveterinair – Kattentrimster

Mijn naam is Larisa Toepoel.

Ik heb altijd veel van dieren gehouden.

Helaas, worden de dieren in Rusland vaak als gebruiksobject gezien.

Vanaf dat ik mij kan herinneren ben ik tijdens mijn leven in Rusland altijd bezig geweest met honden en katten op straat voeren en van de noodzakelijke zorg te voorzien. Ook wisten mensen mij altijd te vinden als ze huisdieren hadden, met name oude vrouwtjes als ze hulp konden gebruiken bij de verzorging van hun dier.

Mijn eerste huisdieren waren dan ook twee kuikentjes die ik op straat had gevonden als kind. Ze zijn uitgegroeid tot een enorme haan en een hennetje. De haan had ik echt net als een hondje getraind. Daarna heb ik een kat en konijnen gehouden.

Maar mijn eerste échte dierenliefde kwam in mijn leven toen ik tien jaar oud was: Een pup die ik op de straten van Moskou had gevonden, deze liefde duurde helaas alleen veel te kort. Na drie lange maanden van behandelingen bleek zij niet te redden, zij is overleden aan de gevolgen van hondenziekte.

Vanaf mijn dertiende levensjaar was ik aan het werk (betaald werk) als dierenverzorger en gaf ik gastlessen op scholen aan kinderen over dieren, ziektes en verzorging.

Uiteindelijk had ik een kleinschalig hondenpension met gedragstherapie en heb ik als paardentrainer gewerkt. Ook was ik figurant bij de opleiding voor waakhonden: Ik stond dan in een pak klaar en de honden moesten mij dan expres bijten.

Jaren later kwam mijn eerste ‘worstenhondje’ Klukva, zij heeft al mijn andere dieren en kinderen mee helpen opvoeden. Echt een super leuk beest!

Mijn allerleukste stage vond ik op de melkboerderij in 2012, om vijf uur stond ik dan al koeien te melken en op soms nog veel gekkere tijdstippen stond ik koeien te verlossen als er kalfjes geboren moesten worden. Dit is ook het jaar waar in ik ben afgestudeerd als Paraveterinair dierenartsassistente.

Het allerleukste aan ons werk? Het is zoveel, maar het leukste vind ik om te zien wanneer heftige, bijna hopeloze patiënten wonder boven wonder toch weer herstellen en terug naar huis gaan. De emoties van het dier, de eigenaar en ons team… onbetaalbaar!